Yedek bir baskı kafası, birbirine vidalanmış iki cihazdır. Alt yarısı, içinde birkaç bin nozul bulunan ve arkalarına piezo elemanların dizildiği alüminyum bir plakadır. Üst yarısı ise şerit konnektörlü bir devre kartıdır. Bir yarı ıslak kalmalıdır. Diğeri kuru kalmalıdır. İki yarıyı da aynı şekilde saklarsanız kafayı kaybedersiniz; üstelik genellikle hiçbir kötü ses duymadan.

Gidip yedeğinizi dolaptan çıkarın ve iki şeye bakın. Kanallarda hâlâ sıvı var mı ve poşetin üzerinde tarih var mı. Kafa hâlâ fabrika mühründeyse ve hiç açmadıysanız, geri koyun ve makine gerçekten arızalanana kadar dokunmayın. Açtıysanız, test ettiyseniz ve rafa kaldırdıysanız, artık içinde mürekkep var ve göremediğiniz bir saat işliyor.

Bunun devamı ikinci durum için: etiketsiz ve onu hayatta tutan hiçbir şey olmadan yedek parça çekmecesinde duran kafa için.

İki Yarı, İki Zıt Kural

Bir kafanın nozul tarafı, insan saçından daha dar kanallardan oluşan bir yığındır ve her kanalın arkasında darbe aldığında esneyen bir piezo eleman bulunur. Bu kanallarda kalan pigment mürekkep, duvardaki boya gibi kurumaz. Çökelir, üzerinde bir tabaka oluşur ve sonra hiçbir temizleme döngüsünün kaldıramayacağı kadar sertleşir; çünkü temizleme döngüsü kanaldan sıvı çekerek çalışır ve çekilecek sıvı kalmamıştır. Katılaşarak kuruyan bir kafa, üzerinde seri numarası olan hurda metaldir. Onu geri getirecek ne bir bekletme, ne ultrasonik banyo ne de servis merkezi vardır.

Kart tarafı ise tam tersi bir sorundur. Şerit soketi, lehim bağlantıları, bir avuç yüzey montaj parçası. Nem artı biraz voltaj, pinlerde korozyon demektir. Statik ise, kafayı takıp ücretli bir işin ortasında ortada iki nozulun eksik olduğunu fark edene kadar görünmez kalan kısmi bir arıza demektir. Yani aynı nesnenin iki yarısı zıt koşullar ister ve internetteki saklama tavsiyelerinin çoğunun kendisiyle çelişmesinin nedeni budur. Bir kılavuz kafayı nem alıcıyla birlikte poşete kapatmanızı söyler. Bir diğeri kurumasın diye filmle sarmanızı söyler. İkisi de doğrudur, farklı bir yarı için.

Mürekkep tarafını ıslak tutun. Kart tarafını kuru tutun. Aşağıdaki her işlem bu iki cümleden birine hizmet eder. Bir işlem ikisine de hizmet etmiyorsa, atlayın.

Herhangi bir sıvı işleminden önce gelen üç fiziksel kural vardır ve gerçek atölyelerde kafa kaybettirenler bunlardır.

Nozul plakasına dokunmayın. O plaka, arkasına bir kristal osilatörün yapıştırıldığı ve altından kılcal mürekkep borularının geçtiği ince bir alüminyum levhadır. Bir tornavida ucu, bir yüzük, bir tırnak ya da tezgâha yirmi santimetre yüksekten düşen bir damla onu çukurlaştırmaya yeter. Çukurlaşan bir plaka ömrünün geri kalanında hatalı ateşler ve tamiri yoktur. Kafayı yalnızca plastik gövdesinden tutun ve sadece makineden tezgâha taşırken bile parmaklarınızı yüzeyden uzak tutun.

Kafa plakasını asla yüzü aşağı koymayın. Ne tezgâhta, ne bir bezin üstünde, ne de poşeti bulmak için geçen otuz saniye boyunca. Plaka aşağı demek, kafanın tüm ağırlığının atölyenizdeki en kırılgan yüzeye binmesi demektir. Fabrika köpük yatağını saklayın ve her seferinde kullanın ya da kafayı düz bir yüzeyde, üzerine hiçbir şeyin yuvarlanamayacağı katlanmış tüy bırakmayan bir bezin üstüne plakası yukarı bakacak şekilde yatırın.

Poşetin içinde oda sıcaklığına gelmesini bekleyin. Geceyi ısıtılmayan bir arka odada geçiren kafa, sıcak bir atölyede poşeti açtığınız anda terler. Soğuk metal üzerinde, kart ve şerit pinleri dahil, yoğuşma oluşur. Bu, rafta bir hafta daha beklemesinden daha kötüdür. Kapalı poşeti birkaç saat tezgâhta bırakın, sonra açın.

İçinde Zaten Mürekkep Olan Bir Kafanın Yıkanması

İki tür yedek kafa, iki zıt işlem. Bunu ters yapmak, iyi bir kafanın depoda ölmesinin en yaygın yoludur.

Fabrika mühründeki bir kafa kirli bir kafa değildir. İçinde, mürekkepten daha koyu ve temizleme solüsyonunuzla aynı kimyada olmayan bir koruma sıvısıyla gönderilir. Bu kafaları tezgâhta öldüren iki hata vardır. Birincisi, tıkanıklık olup olmadığını kontrol etmek için yepyeni bir kafadan saf su geçirmektir. Bu, koruma sıvısını yıkayıp atar, kanallarda boşalmayacak su bırakır ve sıvıyı ıslanmaması gereken bir kartın yanına getirir. İkincisi, şırıngayla sıvıyı içeri itmektir. Bir mikro piezo manifold üzerindeki pozitif basınç, iç katmanları ayırabilir ve kafa daha tek satır baskı yapmadan işi biter.

Bunun yerine işi makineye bırakın. Kafayı temiz bir kapağa park edin, atık hattına bir hortum ve şırınga bağlayın ve çekin. Her zaman çekersiniz, asla itmezsiniz. Sabit bir direnç hissedip sıvının hareket ettiğini görürseniz, sızdırmazlık iyidir ve sıvı yer değiştiriyor demektir. Hiç direnç olmadan hava çekerseniz, kafa kapağa düzgün oturmamıştır. Sert bir durma hissederseniz, kapak veya atık yolu tıkalıdır ve kafayı suçlamadan önce bunu düzeltmelisiniz.

Makinede kullanılmış bir kafa mutlaka yıkanmalıdır. Hem test edilmiş hem de sökülmüş kafalarda kanallarda mürekkep kalır ve orada aylarca bekleyen mürekkep, hareket ettiği için kuru mürekkepten daha hızlı tıkayan bir çamura dönüşür. Servis dizüstü bilgisayarı olmadan bir atölyede işleyen sıra şudur:

  1. Kafayı devre kartı yukarı bakacak şekilde temiz bir tepsiye koyun. Sıvı aşağı ve şerit soketinden uzağa akar. Kart aşağı demek, yıkamayı kısa devreye çevirmenin yoludur.
  2. İlk giriş nipeline kısa bir hortum parçası takın. Kendiliğinden tutan bir tane kullanın.
  3. Bir şırıngayı saf suyla doldurun, musluk suyuyla değil. Su gittikten sonra geride kalan mineraller kanalda kalır.
  4. Çıkış berrak akana kadar yavaşça itin, sonra durun. Direnç, kanalın dolu olduğu anlamına gelir. Kanalın daha fazlasına ihtiyacı olduğu anlamına gelmez.
  5. Her girişi tek tek işleyin ve renkler arasında atık kabını boşaltın. Bir rengi bir sonraki kanala itmek, kafanın nozul kontrolünde karışık renkle geri gelmesinin yoludur.
  6. Kurutmak için girişten hava püskürtmeyin. İçeri ittiğiniz hava bir yerden çıkmak zorundadır ve tek çıkış yolu, sıvı geçirmek için tasarlanmış, basınçlı hava için değil, nozullardır.
  7. Şimdi her kanalı aynı şekilde, yavaşça, şırınganın dolduğunu hissedene kadar depolama sıvısıyla doldurun. O direnç, kanalın hava yerine sıvıyla dolu olduğu anlamına gelir. Orada durun.
  8. Nozul plakasına dokunmayın. Silmeyin, çubukla temizlemeyin, parlatmayın. Yüzeyde duran sıvı varsa kenarını tüy bırakmayan bir bezin köşesiyle alın ve nozul bölgesine dokunmayın.

İnsanlara kafa kaybettiren bir uyarı daha. Depolama sıvısı ile temizleme sıvısı birbirinin yerine kullanılamaz ve yanlış sıvıyla korunan bir kafa temiz bir şekilde takılabilir, bir hafta baskı yapabilir, sonra iki sıvı kanal içinde tepkimeye girdikçe nozul düşürmeye başlayabilir. Mürekkep ailenizle eşleşen sıvıyı kullanın ve bir tedarikçi size bir şişenin hangi aile için olduğunu söyleyemiyorsa, onu saklamayı planladığınız bir kafaya koymayın.

Poşetleme, Etiketleme ve Geri Devreye Alma

Korunmuş bir kafa yine de bir kaba ihtiyaç duyar ve kabın işin yarısını yaptığını unutmayın. Amaç, kart tarafını plakaya baskı yapmadan sabit bir nemde tutan, kapalı, statik güvenli ve tozsuz bir pakettir.

  1. Antistatik poşet kullanın, buzdolabı poşeti ya da market poşeti değil. Düz plastik her sürtünmede statik üretir ve kart için hiçbir koruma sağlamaz.
  2. Poşete bir nem alıcı paket atın. O paket nozullar için değil, şerit pinleri ve kart içindir. Nozullar zaten sıvıyla korunuyor.
  3. Kafayı önce köpük yatağına koyun, sonra yatağı poşete. Paketteki hiçbir şey nozul plakasına dokunmamalı ve rafta kutunun üstüne ağır bir şey oturmamalı.
  4. Etiketi poşet çekmeceye girmeden önce yazın. Tarih, son ekiyle birlikte tam model, hangi makineden çıktığı, mürekkeple ıslak mı yoksa depolama sıvısıyla mı dolu olduğu ve bu işi kimin yaptığı. Etiketsiz bir kafa, acil durumda kimsenin güvenmeyeceği bir kafadır; bu yüzden hiç kullanılmaz ve sessizce ömrünü doldurur.
  5. 15 ila 30 santigrat derece arasında ve yüzde 40 ila 65 bağıl nemde saklayın. Yerden uzakta, pencere kenarından uzakta ve solvent varillerinden uzakta tutun; çünkü solvent buharı kapalı olmayan her şeye sızar.
  6. Balonlu naylon ve strafor köpük tanelerini atlayın. Bunlar bir atölyedeki en statik üreten iki malzemedir ve bunlardan biriyle sarılmış bir kafa, kutuyu her taşıdığınızda şarj ettiğiniz bir kafadır.

Depolama saati durdurmaz, yalnızca yavaşlatır. Uzun süre bekleyen bir kafanın sıvısının tazelenmesi gerekir ve bu aralık çoğu atölyenin sandığından daha kısadır. Bir yerde okuduğunuz bir sayıya güvenmek yerine, poşeti kapatırken tazeleme tarihini üzerine yazın ve o tarihi silgi ile kapak değişimlerini takip ettiğiniz aynı panoya ekleyin. Tarih geldiğinde kafayı çıkarın, yıkayın, yeniden doldurun ve yeni bir tarih yazın. On beş dakika, bir kez; bir teslim tarihinin sabahı arızalanan bir kafaya karşı.

Daha iyi alışkanlık rotasyondur. Çoğu atölye bir yedek alır, rafa kaldırır ve makine ölene kadar dokunmaz; bu da yedeğin nihayet ihtiyaç duyulduğunda iki yıldır beklediği anlamına gelir. Sakin bir haftada yedeği makineye takın, nozul kontrolü yapın, onunla gerçek bir iş basın, sonra yeni söktüğünüz kafayı yıkayıp rafa kaldırın. Artık iki kafa da çalıştırılmış, ikisi de etiketlenmiş olur ve baskı altına girmeden önce yedeğin çalıştığını kanıtlamış olursunuz.

Kafa poşetten çıktığında, kapalı haldeyken oda sıcaklığına gelmesini bekleyin, takın ve elle değil makine üzerinden dolduRun. Mürekkep gibi baskıdan çıkmayan bir sıvıyı yer değiştirdiğiniz için, aralarda dinlendirerek birden fazla dolum döngüsü çalıştırmayı bekleyin. Sonra üretim hızında gerçek bir iş basın. Yeni doldurulmuş bir kafada nozul kontrolü, nozulların canlı olduğunu söyler. Bir metre gerçek çıktı ise kafanın öğleden sonrayı çıkarıp çıkaramayacağını söyler.